„Bezimienna” Parkie – śladami Helen Parkhurst
Publikacje/Teksty / 20 września 2019 / Ilość odsłon: 111

To prawda, przez 77 lat nie było dokumentów potwierdzających, że nasza mentorka miała na imię Helen. Widać z tego, że świadectwo urodzenia w Ameryce nie było aż tak ważne. Aż trudno uwierzyć, że ten dokument nie był potrzebny np. do wyrobienia paszportu, z którym Helen podróżowała po całym świecie. W 1963 roku uzupełniono jeszcze inne zapisy, takie jak nazwisko rodowe. Helen urodziła się w 8 marca 1886 r. w Parkhurst House, który był hotelem, należącym do jej rodziców w miejscowości Durand w stanie Wisconsin. Niestety w roku 2010 dawny hotel spłonął i jedyne co pozostało teraz po jej rodzinnym domu to pusta działka. O „Parkie”, tak o niej mówili przyjaciele, pozostał ślad w hrabstwie Pepin, gdzie w Waterville, w szkole okręgu szkolnego numer 5, rozpoczęła pierwszą pracę. Była to jednoizbowa szkoła, znana wcześniej jako Black School a później Big Arkansaw School. Z tej szkoły pozostał dzwon, który został przeniesiony do odtworzonej wieżyczki szkolnej i stoi do dzisiaj na wprost Arkansaw Elementary School.Fani Helen z Durand oraz hrabstwa Pepin zapragnęli odkupienia działki, gdzie stał dom Parkhurst, a Stowarzyszenie Historyczne Hrabstwa Pepin, zamierza przypomnieć o roli Helen Parkhurst w rozwoju światowej edukacji. Więcej informacji w załączonym artykule, który stał się źródłem tego…

O co chodzi z tą „dyscypliną”? – Anna Sowińska
Publikacje/Teksty / 21 sierpnia 2019 / Ilość odsłon: 1 523

Zbliża się rozpoczęcie roku szkolnego i na różnych grupach nauczycielskich toczy się dyskusja na temat dyscypliny w przedszkolu lub szkole. Kiedy usłyszę termin dyscyplina mam bardzo złe skojarzenia z dzieciństwa. Ja nawet ją widzę jak wisi u mojej babci nad kuchnią! I nawet przymiotnik pozytywna nie jest mi w stanie jej osłodzić.   Łacińskie pojęcie dyscypliny obejmowało więcej znaczeń, odnosząc się do wiedzy i wykształcenia, dobrego wyszkolenia i nabycia określonych umiejętności, opanowania i zdecydowania, a także do unormowanego trybu życia. W słowniku języka polskiego możemy przeczytać, że dyscyplina to: – zasady regulujące sposób zachowania, postępowanie w określonym środowisku, w danej grupie ludzkiej; porządek, posłuszeństwo, posłuch, subordynacja; – stan uporządkowania czyjegoś sposobu postępowania, systemu wartości; rygor moralny, samokontrola; – określona dziedzina wiedzy, nauki, techniki itp.; gałąź, obszar, zakres; – dawniej: rodzaj rózgi zakończonej kilkoma pasami rzemiennymi, używanej do wymierzania kar cielesnych, zwłaszcza w szkole; batog, kańczug– [1] Kiedy wrócę wspomnieniami do moich przedszkolnych i szkolnych lat i postaram sobie przypomnieć jaki rodzaj dyscypliny był wówczas stosowany to śmiało mogę wymienić: – zamykanie do składziku na leżaki – zastraszanie poprzez krzyk – stawianie publiczne do kąta – zaklejanie buzi taśmą (ta kara jest chyba najbardziej znana dzięki mediom) – ośmieszanie słowne na forum grupy…

Mój pomysł na zmiany w edukacji – rozmowa z dr Marzeną Żylińską
Filmy , Publikacje/Teksty / 17 lipca 2019 / Ilość odsłon: 453

W czasie tego godzinnego nagrania LIVE poznajemy drogę zawodową w edukacji dr Marzeny Żylińskiej, jej projekty związane z ruchem BSS czyli Budzące się Szkoły, Edukatorium, działalność wydawnicza i szkoleniową. Wszystko ma na celu rozwijać edukację w Polsce w taki sposób, aby uwzględniona została współczesna wiedza o rozwoju ludzkiego mózgu, który na każdym etapie ma równe potrzeby i różne możliwości. Dlaczego więc skoro to wiemy nadal stosujemy metody, które powstały kiedy jeszcze tej wiedzy nie było? Czy to tylko związane jest ze strachem, a może po prostu z niewiedzą? A może wiedza już jest, tylko system szkolny jest tak skostniały, że nawet najlepiej wyedukowany nauczyciel trafiając do zawodu napotyka mur nie do przebicia? O tym wszystkim dyskutujemy, rozmawiamy i wyciągamy od naszego rozmówcy ciekawe wskazówki i porady zarówno dla nauczycieli jak i dla rodziców.  

Edukacja holistyczna w klasie autorskiej Anny Sowińskiej
Publikacje/Teksty / 14 lipca 2019 / Ilość odsłon: 303

Materiał powstał w 2000 roku na potrzeby wydawnictwa Muza Szkolna w oparciu o pakiet podręczników Marii Lorek serii „Słońce na stole”* dla klasy drugiej , a przede wszystkim ćwiczeń, których  byłam współautorem. Do jednych z nich opracowałam zestaw scenariuszy i opisów dla nauczycieli, którzy tak jak ja chcieliby przejść przez jeden semestr w jednym bloku tematycznym. Nazwałam go „PRZYGODY SZPERUSIA W KRAINIE ASTRONOMII”.  Zapraszam do mojego tekstu z tego okresu, który jest wstępem do Przygód bo czytając go po prawie dwudziestu latach nic nie stracił na swojej aktualności, pozwala również zapoznać się z ideą jaką kierowałam się podczas tworzenia mojego programu autorskiego. Jest to również początek mojej drogi zawodowej, która doprowadziła mnie do miejsca, w którym teraz jestem. Zaczynałam od fascynacji Freinetem i Kamińskim, teraz jest Helen Parkhurst. Na końcu tekstu znajduje się link do filmu z 1992 roku, który został zarejestrowany podczas zajęć jakie prowadziłam ze swoja klasą. Ten film jest też wskazówką dla młodych nauczycieli jak można pracować integrując treści z różnych edukacji, organizując zajęcia w sposób angażujący, dając możliwość uczenia się współpracy i  cieszenia się z jej wykonywania czy to samodzielnie czy w zespole.    „Wiele z publikowanych ostatnio prac dotyczących edukacji stawia pytania, jakie dyspozycje należy szczególnie kształcić…

Daltońska współpraca – Margareta Pierzchalska
Publikacje/Teksty / 27 maja 2019 / Ilość odsłon: 246

Helen Parkhurst pisała, że „prawdziwe współżycie społeczne jest więcej niż kontaktem – jest współdziałaniem i wzajemnem oddziaływaniem na siebie”. Można to zaobserwować u dzieci podczas pracy grupowej czy podczas zadań w parze daltońskiej. Można to również zaobserwować w grupie zrzeszających zainteresowanych planem daltońskim nauczycieli, rodziców, którą tworzą Ania i Robert Sowińscy. Codzienne posty, coniedzielne spotkania tzw. livy ze wspaniałymi gośćmi, cotygodniowe podcasty, coroczne konferencje daltońskie pozwalają Nam odkryć Daltona, zobaczyć i usłyszeć ciekawe rozwiązania edukacyjne, inspirować się i zmieniać polską szkołę. Podczas kwietniowej konferencji „Daltońskie Inspiracje 2019” oraz warsztatów, które miałam przyjemność tam prowadzić zapraszałam wszystkich tych, którzy chcieliby zobaczyć jak pracuję planem daltońskim w edukacji wczesnoszkolnej. Kasia Noculak – Sztucka ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Puszczykowie wyraziła chęć i pozostałyśmy w kontakcie. Dzisiaj przyjechała wraz ze swoją koleżanką Anią by zaobserwować zajęcia. Spędziły z moją klasą dwie godziny, ze względu na udział dzieci w zawodach pływackich. Kasia i Ania mogły zobaczyć jak dzieci planują swoją tygodniową pracę na karcie zadań oraz jak wykonują wybrane zadania daltońskie. Następnie dzieci pracowały w grupach rozwiązując pięć przygotowanych zadań dotyczących życia pszczół. Zostały one rozłożone na pięciu stacjach. Tam miały możliwość korzystania z przygotowanego źródła. Co 10 minut grupa zmieniała stację. Tym…

Zapisz się do naszego newslettera!
Szanujemy Twoją prywatność.