Apetyt rośnie w miarę jedzenia – Margareta Pierzchalska

13 kwietnia 2017 | Autorem wpisu jest: Robert Sowiński | Ilość odsłon: 888

„Z planem daltońskim zetknęłam się w moim miejscu pracy w Szkole Podstawowej nr 7 w Poznaniu, kiedy Pani Dyrektor Anetta Dropińska – Pawlicka przedstawiła misję szkoły, a w niej elementy planu daltońskiego: współpraca w grupach, cel zajęć, ocena zwrotna, działanie i poszukiwanie wiedzy przez uczniów, patyczki itd. Wtedy w moich rękach pojawiła się książka „Pedagogika planu daltońskiego”. Przeczytałam i szczerze odłożyłam na półkę. Nie potrafiłam zwizualizować wielu elementów i wprowadzić do mojej pracy wtedy grupy uczniów klasy II.

Inspiracją stał się w styczniu tego roku reportaż w telewizji na temat planu daltońskiego. Jestem wzrokowcem, zobaczyłam tablicę zadań, sygnalizatory, zdjęcia dzieci. To wystarczyło, aby szukać dalej. W internecie przejrzałam materiały z polskich daltońskich przedszkoli, elementów wprowadzanych w szkole podstawowej. Sięgnęłam ponownie po książkę, polubiłam profil FB „PlanDaltonski” i postanowiłam wprowadzić elementy do swojej grupy – obecnie oddział przedszkolny przy Szkole Podstawowej nr 7. Prowadząc klasy stawiałam zawsze na samodzielność oraz współpracę, gdyż sama byłam tak wychowywana i uczona w szkole. Pomysł przedstawiłam Pani Dyrektor iż pomoce wykonam samodzielnie, potrzebuję tylko folii do laminowania i drukarki z kolorowym wydrukiem. Początkowo chciałam tylko tablicę z parami daltońskimi, wyróżnień i umiejętności – dysponowałam wówczas zdjęciami portretowymi dziećmi. Ale w momencie tworzenia, wyobraźnia sięgnęła dalej. I tak powstały kolory dnia, tygodniowa tablica zadań, plan dnia, zadania daltońskie, tablica wyróżnień, pary daltońskie, sygnalizatory oraz zegar daltoński. Później zeszyt z samooceną, oceną nauczyciela oraz rodzica.

Pomysł również spodobał się rodzicom. I tak działamy drugi miesiąc. W poniedziałek zostają przedstawione zadania daltońskie na cały tydzień, jest ich przeważnie siedem z pięciu aktywności: pisanie, czytanie, liczenie, twórcze działanie i łamigłówki, układanki. Uczniowie dokonują wyboru, które zadanie mają chęć wykonać. Wykonanie zadania zaznaczają na tablicy zadań, dokonują samooceny w skali 1-3 w specjalnym zeszycie, w piątki zeszyty wraz z zadaniami są zabierane do domu gdzie zadania oceniają rodzice w skali 1-3, następnie nauczyciel. W piątek również podsumowuje zadania daltońskie, dyżury i umiejętności. Motywuję do lepszej pracy.

Zegar daltoński odlicza nam czas na wykonanie najróżniejszych czynności: sprzątnie, ustawianie się w pary, zadanie przy stoliku, zadanie w parach.

Sygnalizator działania pokazuje jak mamy pracować. Praca samodzielna w ciszy była najtrudniejsza, jednakże robimy postępy i udaje się.
Mam chęć na więcej. Planuję teraz pracę z Daltonem na klasę pierwszą.

Sygnalizator działania pokazuje jak mamy pracować. Praca samodzielna w ciszy była najtrudniejsza, jednakże robimy postępy i udaje się.
Mam chęć na więcej. Planuję teraz pracę z Daltonem na klasę pierwszą”.

Margareta Pierzchalska

Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *