Wzór człowieka w liberalnym stylu wychowania

17 lutego 2011 | Autorem wpisu jest: Robert Sowiński | Ilość odsłon: 7 834

Zasada aktywizmu i samodzielności została wkrótce przeniesiona na teren szkoły średniej. Nauczycielka amerykańska Helen Parkhurst z miasta Dalton wpadła na pomysł , by znieść tradycyjne klasy szkolne, podział godzin, lekcje, dzwonki. Wprowadziła gabinety przedmiotowe, pracownie, w których dziecko miało zgromadzone pomoce i lektury, dostawało zadania miesięczne do samodzielnego wykonania, zaliczając przedmiot na egzaminie. Powstał w ten sposób tzw. plan daltoński, zwany też planem pracy laboratoryjnej, będący całkowitym zaprzeczeniem szkoły tradycyjnej.

W 1925 roku w USA sformułowano zasady programowe systemu liberalnego wychowania przeciwstawiając się praktyce represyjnej starej szkoły. Wskazano na potrzebę :

– rozwijania dziecka od wewnątrz a nie formowania go od zewnątrz
– zaspokajania potrzeb i zainteresowań dziecka w obecnym życiu a nie przygotowywanie go do życia dorosłych w przyszłości
– umożliwiania spontanicznego wyrażania siebie a nie przekazywanie dotychczasowego dorobku kultury
– angażowania się dziecka w czynnościach spontanicznych a nie zmuszanie do metodycznego opanowania nauki
– rozwijania własnego doświadczenia a nie tylko przyswajania podawanego materiału
– budzenia niezadowolenia z istniejącego porządku społecznego a nie przystosowywania dziecka do niego
– dyscyplinowania dzieci przez pozwalanie na robienie tego co im się podoba a nie narzucania im karności zewnętrznej.

Istotą systemu liberalnego wychowania było zastosowanie idei wolności w dziedzinie nauczania i wychowania. Idea swobody rozwoju dziecka bez kierowania nim przez władzę wychowawczą była nawiązaniem do idei Jean Jaques’a Rousseau (1712-1778), który pierwszy głosił konieczność samorzutnego rozwijania się dziecka jako realizacji „powrotu do natury ” .
W „Emilu”– powieści o wychowaniu – wyszedł on z założenia, że człowiek z natury jest dobry, wypacza go cywilizacja i niesprawiedliwy ustrój społeczny. Dlatego – jego zdaniem – wychowanie powinno być naturalne, zgodne z naturą ludzką. Indywidualne, bo natura każdego jest indywidualna. Negatywne, polegające nie tyle na kierowaniu, co na usuwaniu przeszkód aby natura mogła rozwijać się we właściwym kierunku.Fragment artykułu pt. „Wzór człowieka w liberalnym stylu wychowania” autorka:Małgorzata Markowska – publikacja umieszczona w serwisie www.publikacjeedukacyjne.pl

Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *