Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał.

27 czerwca 2017 | Autorem wpisu jest: Robert Sowiński | Ilość odsłon: 1 047

Kiedy i jak zacząć przydzielać dziecku jego obowiązki w domu i w przedszkolu?

Dzisiaj rozprawiamy się z przesądami na temat obowiązków. Jeśli masz wątpliwości czy twoje dziecko powinno już się angażować w prace domowe, zarezerwuj sobie 40 minut i odsłuchaj naszą rozmowę na ten temat. W tym odcinku opowiadamy również o tym, jak obowiązki są wprowadzane w placówkach stosujących w swojej pracy z dziećmi koncepcję planu daltońskiego.

Zapraszamy do słuchania i oczywiście do dzielenia się komentarzami.

Jeśli spodobała ci się nasza audycja i uważasz, że ktoś z Twoich znajomych znalazłby coś wartościowego dla siebie, wyślij proszę do niego link z tym podcastem.

https://player.fm/series/od-nauczania-do-uczenia-si

Subscribe on Android

Link do iTunes:
https://itunes.apple.com/pl/podcast/odcinek-powitalny-001/id1248201200?i=1000386528470&l=pl&mt=2

Można nas znaleźć równiez w aplikacji  Podcasty na iPhone, lub po prostu wkleić ten link do jakiegokolwiek czytnika RSS:

http://www.spreaker.com/show/2541328/episodes/feed
Listen to „ONDU#003: Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał.” on Spreaker.

 

1 komentarz

  • Ludwika 28 czerwca 2017 at 07:45

    Dziękuję Ani i Robertowi za kolejny odcinek.
    Kształtowanie samodzielności u małych dzieci, to bardzo szeroki temat i jakże trudny…
    Kiedy witamy dzieci w pierwszych dniach przedszkola, maleńkie i kruche od razu widać, co „przyniosły” z domu. Jedne siedzą czekają jak dorosły „obsłuży” je i najczęściej mama mówi, że ono ma czas na samodzielność, a drugie jak pracowita pszczółka już leży na leżaczku przykryta kołderką. Tu chciałabym bardzo pochwalić Rodziców Igi, którzy rewelacyjnie przygotowali dziecko do wejścia w świat już ukształtowanej grupy, bo w półroczu roku szkolnego. Maleńka jest młodsza niż pozostałe dzieci – z rocznika niżej. Jest tak samodzielna, systematyczna i konsekwentna w działaniu, że serce rośnie. I nie chodzi tu o to, że ja jej nie pomogę, ale o jej komfort i poczucie, że potrafi.
    Rodzice muszą zrozumieć, że samodzielność to kluczowa umiejętność przy wkraczaniu w grupę społeczną. Najlepiej proszę podpatrzeć jak funkcjonuje grupa 25 osobowa w szatni – proszę Państwa to 50 butów, 25 czapek itd. przed spacerem – w zimie przygotowanie grupy dzieci na spacer to około 40 minut. W domu wygląda to podobnie – poranek – śpieszycie się, a wasza pociecha siedzi i ogląda bajkę, zamiast Was zaskoczyć, że potrafi sama i już czeka.
    Trzylatek jest już gotowy, to my dorośli zabiegani w dzisiejszym świecie nie do końca to rozumiemy. Wszystko dziś pędzi jak na karuzeli i zatracamy te naturalne umiejętności. Wszelkie samodzielnie wykonane działania daje dzieciom dużo radości, uczy samodzielności, odpowiedzialności, współpracy i poczucia własnej wartości, że już są takie duże i dorosłe, choć jeszcze przecież takie maleńkie. W czerwcu to już nie te same dzieci, pewnie potrafią powiedzieć: „Mamo ja już potrafię!”, „Tato ja to już wiem!” Kiedy u mnie w grupie maluszki wylosują bilet jako pasażer w wagonie restauracyjnym to z dumą wykonują proste prace przy posiłkach to dla nich fantastyczna zabawa i ogromne wyróżnienie. W pierwszym etapie dorosły jest z nim pomaga, ale nie wyręcza i nie instruuje. Dzieci są samodzielne – tylko musimy dać im poczucie bezpieczeństwa, a reszta samoistnie się wydarzy. Pozdrawiam wakacyjnie wszystkich Rodziców dzieci trzyletnich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *